De eerste keer erop

De eerste keer dat ik iemand op Romera zag waren we verbaasd over hoe braaf ze was. Ze rende wel, maar dat mag, het is ook niet niets allemaal. Maar de eerste dag dat ik erop ging?

Man, ik was zo gespannen omdat ik niet wist wat te verwachten. Mijn vriend hield haar vast en ik stapte op met hulp. Het was ongelovelijk. Ik zat al vrij snel op haar, zonder dat ze raar deed of wat dan ook. Oké, beetje lopen en erg gespannen, maar met veel tegen haar praten en aaien ontspande ze langzaam.
Daarna stapten we naar de longeerbak. Daar schoot ze nog wel eens weg en schrok ze nog wel eens van de wind die onder haar staart kwam ofzo. Maar ze wilde me er niet afgooien of iets dergelijks. Ik heb alleen gestapt, omdat draf me toch wat te spannend was.

De eerste keer op Romera
"Ik zat al vrij snel op haar, zonder dat ze raar deed of wat dan ook. Oké, beetje lopen en erg gespannen, maar met veel tegen haar praten en aaien ontspande ze langzaam."

De tweede keer erop was echter veel beter. Ik stapte zelfstandig op en af zonder dat Peter haar echt vast hoefde te houden. Ik hoefde in ieder geval geen knietje of voetje zoals de eerste keer. Ik klom er zo op! En daar stond ze dan. Heel braaf. Daarnaast moest ik er een keer af en er weer op omdat Peter even wilde roken en zich verplicht voelde te blijven zolang ik erop zat. De arme schat, dus ik afgestapt zodat hij kon roken.
Zodra we echt aan de slag konden (we moesten namelijk even wachten tot de longeercirkel weer vrij was) stapte ik weer op en zijn we rustig daarnaartoe gelopen. Het waaide zo hard en ik verwachtte veel renpartijen door de wind. Maar helemaal niks. Ze was zo braaf!
Ik vroeg Peter langzaam steeds meer touw te geven, zodat ik wat meer vrijer kon stappen met Romera. En op een gegeven moment voelde het zo vertrouwd dat ik een stukje met haar heb gedraafd. Niet veel, maar gewoon een klein stukje (ook een galop sprong, ééntje maar, per ongeluk). En het voelde zo goed! Ik ben reuzetrots op onze pony!

Voor een ieder met een vriend en een jong paard of enig paard. Het is zo goed voor het vertrouwen van jou naar je vriend toe als jullie samen met een paard werken. Als hij je vasthoudt, moet je hem zo vertrouwen dat hij niet loslaat! En als er per ongeluk iets gebeurd dat hij je stil kan zetten... Mijn vriend is soms een lifesaver... Als hij er niet was geweest........ Ik weet niet hoe lang ik dan was blijven zitten.

Van longeren naar rijden

Vier weken lang heb ik Romera geborsteld, gelongeerd met zadel, zonder zadel, met longeersingel, met bijzet en tussen lange lijnen. Allemaal voorbereidend werk voor het afgelopen weekend. Romera heeft namelijk voor het eerst een ruiter op haar rug gehad, namelijk mijn Zwager.

Pier en Lysanne zijn het perfecte duo om te beleren, serieus wanneer het nodig is en tijd voor een grapje op de juiste momenten. Voor mij was het een emotionele dag. Ze deden het alle drie zo goed! Heb er daadwerkelijk een traan om gelaten. Ik heb zelfs gezien hoe snel ze dingen oppakt en ook mijn zusje en Pier zagen dat. Ze vonden het erg slim. Het is dan wel apart om iemand anders op je pony te zien, maar ik ben blij dat Pier me heeft willen helpen.

Vandaag is het maandag. Pier is er twee keer opgestapt en volgens hem is ze nu officieel beleerd en kan het doorrijden beginnen. Wel, dat is wat ik ga doen. Vandaag ga ik er voor het eerst zelf op. Ik zal morgen laten weten hoe dat is gegaan. 

De dag van aankoop

Zoals altijd begin je met het zoeken naar een pony of paard die bij je past. Hierin omschrijf ik mijn eerste ontmoeting met Romera.
Lees verder...